Boeken over Frankrijk -:- Het hurktoilet, reisgids voor Frankrijk -:- Reisgidsen

maandag 15 maart 2010

Trotter-gids Provence: beetje eigenzinnig, maar zeer informatief

Cover van de Trotter-gids Provence
Geen lavendel op de omslag van een reisgids over de Provence, dat is weer eens wat anders. De Trotter-gids Provence kiest voor zonnebloemen. Trotter geeft er zijn visitekaartje mee af, want deze gids is een beetje eigenzinnig.
Om te beginnen is Trotter vermoedelijk de enige reisgids die je niet onthaalt op smakelijke foto's van het beschreven gebied. Afgezien van de nodige kaartjes vind je in dit boek geen enkele illustratie. Dat laat dus ruimte voor tekst. Veel tekst zelfs, want de makers kiezen ook nog eens voor een zeer klein lettertype. Het nadeel: de leesbril is onmisbaar. Het voordeel: je vindt heel veel informatie. Zonder veel opsmuk gaat het staccato door: 504 pagina's boordevol informatie over de Provence.
De informatie over bezienswaardigheden en dergelijke zaken verschilt misschien niet veel van die in andere gidsen. Trotter voegt daar veel aan toe, bijvoorbeeld over gelegenheden om te eten of te slapen. Daarbij beperkt Trotter zich niet tot de chique gelegenheden, maar geeft de gids ook suggesties voor de bescheiden portemonnee. Zo geneert ze zich niet om een eenvoudige pizzeria in Marseille voor te stellen.
Af en toe draaft Trotter zichzelf voorbij in zijn zucht naar nuttige adressen. Zo vind je onder kopje Post en telecommenucatie de vermelding van een Info Café, maar blijft het een raadsel wat je daar zou moeten zoeken.
Tot slot: deze gids geeft ietwat beperkte uitleg aan het begrip Provence. Daaronder vallen hier alleen de departementen Bouches-du-Rhône, Var en Vaucluse. Doorgaans worden ook het zuidelijke deel van de Drôme en een stuk van de Gard (soms zelfs tot aan Nîmes) tot de Provence gerekend.
Trotter-gids Provence: 504 pagina's, 19,95 euro bij Bol.com en Bruna.
Geplaatst door Peter om 16:11 uur [Wat denk jij er van?]

zondag 28 februari 2010

Groene Gids Normandië Oost: tikkeltje handzamer, maar wel vertrouwd

Cover van de Michelin-gids Normandië Oost
Michelin heeft een geactualiseerde versie uitgebracht van zijn Groene Michelin Normandië Oost en Normandië. Voornaamste verschil met de oude versie, afgezien van de ververste informatie: de nieuwe bladzijden zijn anderhalve centimeter korter. Daardoor past het makkelijker in de handtas.
MIchelin deelt Normandië sinds een jaar of vijf op in Oost en West. Dat is in eerste instantie even wennen. De Michelin-verdeling van Normandië sluit namelijk niet aan bij de gangbare opdeling in Basse- en Haute-Normandie. Evenmin trekt Michelin zich veel aan van departementsgrenzen. Sterker nog: de indeling past ook niet naadloos op de onvolprezen wegenkaarten van Michelin. Een uitleg waarom voor deze verdeling gekozen is, kan er niet af. Is dat heel erg? Nee, dat niet. Kijk op de achterflap en je ziet tamelijk nauwkeurig welke streek hier beschreven wordt.
Goed: Normandië Oost dus. Dat is ruwweg het gebied rondom Rouen, tussen Dieppe, Giverny, Deauville en Etretat. Caen en de landingsstranden van de Tweede Wereldoorlog vallen er net niet in, die liggen in Normandië West. Oost kent in Michelin-jargon vier plekken met drie sterren: bezienswaardigheden die het waard zijn om er speciaal voor naar toe te reizen. De kliffen van Etretat en dan vooral die ene klif die als een olifantensmurf in zee steekt, natuurlijk. Rouen, met zijn talloze kerken, natuurlijk. Honfleur, een leuk kustplaatsje, lijkt iets overgewaardeerd met drie sterren, maar de uitleg van Michelin overtuigt.
En dan, tja, de Abdij van Jumieges. Hier lijkt Michelin zichzelf toch enigszins tegen te spreken. Om nu een hele reis te maken naar de ruïnes van een abdij, waar je in een uur tijd alles wel gezien hebt... Toegegeven, de olifanensmurf van Etretat kun je na een uur ook dromen, maar dan hebben we het over een tamelijk uniek landschappelijk verschijnsel. Restanten van mooi gelegen kloosters, daar zijn er (deels dankzij de Franse revolutie) veel meer van.
Uiteraard volgt ook deze nieuwe Groene Gids de vertrouwde formule van de serie. Michelin spreekt in de beschrijving die het aan de boekhandel van een volledig vernieuwde lay-out, maar het geheel oogt vertrouwd. De beloofde, nieuwe verdeling van mooie plekken over micro-regio's heb ik niet kunnen ontdekken. Ik vraag me trouwens af of die wel zo handig zou zijn, tenzij ze als alternatief voor de traditionele toeristische routes gaat dienen. Die rondritten kun je immers zelf ook bedenken. In Normandië Oost staan ze nog gewoon.
Allereerst komt een uitgebreide introductie over de geschiedenis, landschap, natuur, architectuur en culttur van de streek. Zo zijn er pagina's met tekeningen van de Pont de Normandie en duiventorens, maar leren we ook van alles over het appeldrankje van de streek, cider. Er blijkt trouwens ook een perenvariant van te bestaan.
De hoofdmoot is wederom het alfabetische overzicht van mooie plaatsen en bezienswaardigheden. Liefst 330 pagina's telt het. En dan hebben we Normandië West nog niet eens gehad...
Michelin: Groene Gids Normandië Oost, 476 pagina's, 19,95 euro bij Bruna.
Geplaatst door Peter om 17:18 uur [Wat denk jij er van?]

zondag 31 januari 2010

Woordenboek voor wie een huis koopt of verbouwt

Cover van Het Frans Onroerend Goed Woordenboek
Je zult maar op huizenjacht in Frankrijk zijn. Zelfs als je al redelijk Frans spreekt, zul je net zien dat in contacten met makelaars en dergelijke woorden gebruikt worden die jij niet kent. De onroerend-goed-branche heeft nu eenmaal haar eigen jargon en haar eigen specifieke begrippen. Later, als je een huis wil verbouwen, gaat het al niet anders.
Gewone woordenboeken laten je in deze gevallen vaak in de steek. Als ze dat niet doen, zijn ze zo dik dat je ze niet even makkelijk in je tas steekt. In dat gat springt Tin van Arkel met Het Frans Onroerend Goed Woordenboek.
Dit is een handzaam boekje met een woordenlijst Frans-Nederlands en een woordenlijst Nederlands-Frans. De woorden zijn handig gegroepeerd naar de situatie waarin je verkeert: ben je op zoek naar een huis, zit je bij de notaris of heb je bouwmaterialen nodig? Zo vind je snel het woord dat je nodig hebt, of dat de makelaar net gebruikt heeft.
Aanwijzingen voor de uitspraak geeft dit woordenboek niet. Dat lijkt me geen ramp, zeker niet voor mensen die de Franse taal al beheersen. Bovendien: de fonetische schrijfwijze in andere woordenboeken wordt door de meeste gebruikers toch niet begrepen.
Ernstiger vind ik het dat de auteur verzuimt te vermelden welk geslacht de zelfstandige naamwoorden hebben. Dat mag bij de informatiebalie van de bouwmarkt niet het belangrijkste zijn, het hoort er gewoon bij. Een verkeerd geslacht kan in een enkel geval tot pijnlijke misverstanden leiden, maar bovenal leer je de taal gewoon het beste als in de woordenlijst gewoon vermeld wordt dat het le of la is. Daarbij: het staat gewoon wel zo verzorgd als je het goed doet.
Uitgeverij Van Dorp Educatief, gespecialiseerd in boeken over emigratie, claimt daarbij dat het woordenboek behalve de zakelijke vertalingen ook extra informatie geeft. Dat is wel zo, maar verwacht er niet te veel van. Zo wordt de dienst Safer omschreven als een grondbank voor de landbouw. Dat klopt wel, maar de schrijver vertelt er niet bij dat Safer met zijn voorkeursrecht al menig Nederlander een flinke teleurstelling bezorgd heeft.
Tin van Arkel: Het Frans Onroerend Goed Woordenboek, 183 pagina's, 14,95 euro bij Bol.com en Bruna.
Geplaatst door Peter om 18:01 uur [Wat denk jij er van?]

zaterdag 16 januari 2010

Nieuwe Acsi Campinggids Frankrijk verschenen

Cover van de Acsi Campinggids Frankrijk 2010
Acsi heeft de editie 2010 van zijn Campinggids Frankrijk het licht doen zien. Wat ooit, in de tijd dat het toerisme nog in de kinderschoenen stond, begon als een stenciltje van een enthousiaste kampeerder, is inmiddels al sinds jaar een dag een professionele uitgave. Anno 2010 wordt het boek geleverd met een dvd, waarop je eenvoudig verschillende campings met elkaar kunt vergelijken. Ook de GPS-coördinaten van de campings worden vermeld.
Als extraatje krijg je er de Acsi CampingCard gratis bij. Als je het genot hebt in voor- of naseizoen op vakantie te kunnen gaan, kun je daarmee op veel campings tegen gereduceerd tarief terecht.
Acsi vermeldt 'slechts' 2340 van de ruim 10.000 campings die Frankrijk rijk is. De inspecteurs van de gids kiezen bewust voor de grotere, luxere campings. Dat zijn, vermoedelijk niet geheel toevallig, ook de campings die graag willen adverteren. Daarmee is ook het grootste nadeel van de Acsi-gids gegeven: door de veelheid aan advertenties is het een drukke boel. Maar als je voorkeur uitgaat naar groot en luxe, is de Acsi-gids Frankrijk een goede keuze.
De Acsi-gids is dit jaar de eerste van de drie belangrijkste campinggidsen van Frankrijk. De Michelin-gids 2010 verschijnt half februari, de FFCC-gids medio maart.
Acsi Campinggids Frankrijk 2010: 576 pagina's, 14,95 euro bij Bol.com en Bruna.
Geplaatst door Peter om 18:10 uur [Wat denk jij er van?]

vrijdag 11 december 2009

Parijs denkt, waar het eens heeft gelachen

Cover van Parijs denkt van Marijn Kruk
Vooraf dit: als Parijs voor jou die vrolijke stad is, barstensvol gezellige terrassen en frivool vermaak, laat Parijs denkt van Marijn Kruk dan links liggen. Voor jou zijn er talloze andere boeken over Parijs.
Marijn Kruk wijst ons de weg in het intellectuele wereldje van Parijs. Kruk, in het dagelijks leven journalist voor onder meer Trouw en de Groene Amsterdammer, werd opgeleid als geschiedkundige en filosoof. In Parijs denkt schetst hij een beeld van het politiek-filosofische debat in de laatste decennia.
Het Parijs van Kruk is een Parijs waarin al dan niet vermeende intellectuelen een soort mediasterren zijn, die zich ook op tv veelvuldig uitlaten over tal van thema's. Dit publieke debat wordt in Frankrijk gevoerd op een schaal die voor Nederlanders ongekend is. Ergens is dat wel logisch: worden bij ons alle meningsverschillen snel dichtgepolderd, in Frankrijk mogen meningsverschillen meningsverschillen zijn. In die sfeer gedijt het debat prima. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat het debat er volkssport nummer 1 is. Het debat blijft uiteraard voorbehouden aan een zekere elite. De paar tijdschriften die er volgens Kruk over gaan, zijn elk blij met enkele tienduizenden lezers. Dat is geen massapubliek, zeker niet voor Franse begrippen.
Kruk geeft het debat weer aan de hand van thema's, zoals de Franse droom van Vrijheid, Gelijkheid en Broederschap of de mei-revolte van 1968. Een bont scala aan namen van denkers passeert de revue. De meeste daarvan zullen het Nederlandse publiek helemaal niets zeggen. Dat is niet erg. De lezer van dit boek is immers bovengemiddeld geïnteresseerd in het onderwerp. Hij wordt door Kruk mogelijk juist op het spoor van een interessante denker of gedachte gezet.
De auteur zet links en rechts meningen tegenover, zonder daarbij overigens zelf tot conclusies te komen. Evenzeer waakt hij er voor aan te geven of bepaalde meningen wellicht als heersende meningen aan te merken zijn. Als extraatje plaatst hij wel een interview met Marcel Gauchet, een invloedrijke en naar zijn mening zeer interessante denker. Die mag zijn visie geven op de problemen van het Frankrijk van nu, de penibele positie van de Socialistische Partij en het functioneren van president Sarkozy.
Het mag duidelijk zijn dat dit geen boek voor de toerist is. Het is evenmin bedoeld voor mensen die het Parijse debat al volgen. Die vinden er immers geen nieuws in. Parijs denkt kan echter een aardige introductie zijn voor mensen die binnenkort op niveau mee moeten kunnen praten in Frankrijk. Denk bijvoorbeeld aan mensen die in Parijs gaan studeren of in Frankrijk een representatieve functie gaan vervullen.
Marijn Kruk: Parijs denkt, 184 pagina's, 19,90 euro bij Bol.com en Bruna.
Geplaatst door Peter om 20:23 uur [3 reacties]

zaterdag 28 november 2009

Rue d'Amsterdam in de ramsj

Marthe van Art en France wijst op een boekwerkje dat al wel zeven jaar oud is: Rue d'Amsterdam van Paul Arnoldussen. Reden: Uitgeverij en boekhandel Bas Lubberhuizen heeft het boek in de ramsj gegooid. Je koopt het nu voor 7,50 euro in plaats van 24,50. Ter vergelijking: het goedkoopste tweedehands-exemplaar bij Bol.com moet 15,50 kosten.
Arnoldussen noemde zijn werk destijds een kleine atlas van Nederlanders in Parijs. Hij ging de sporen van min of meer bekende Nederlanders in de lichtstad na en verzamelde anecdotes over hen. Zou zou Rudy Kousbroek een spook gezien hebben in een huis aan de Rue de Duras. Een jonge Jan Cremer, die op een Parijs' terras wilde verhullen dat hij geen Frans sprak, dacht slim te zijn door te bestellen wat zijn buren vroegen. Hij bestelde een cendrier, een asbak.
De recensies in 2002 waren doorgaans lovend, al ontbraken de nodige kantekeningen niet. Zo worden enerzijds enkele zeer onbekende Nederlanders opgevoerd, maar miste NRC-Handelsblad anderzijds een grote naam als Willem Elsschot. Trouw mist ook de jongste generatie Nederlanders in Parijs, waarin we toch enkele beroemde mode-ontwerpers aantreffen. Die laatste krant memoreert bovendien dat een collaborerende journalist uit de Tweede Wereldoorlog wel heel veel ruimte krijgt om te vertellen dat het allemaal best meeviel.
Geplaatst door Peter om 20:01 uur [Wat denk jij er van?]

Alle Frankrijk Boeken:

Boeken Archief Woordenboeken etc. (11) Ramsj (1) Reisgidsen (53) Varia (29)