In de sporen van Jeanne d'Arc

Jeanne d'Arc

Haar geboortehuis is geheel gerenoveerd en kan bezichtigd worden. Er naast staat een bezoekerscentrum. In Domremy, ten zuidwesten van Nancy, staat ook nog altijd de kerk, die nog nieuw was toen ze er gedoopt werd. De toren en het koor zijn nog oorspronkelijk. Op de plaats, anderhalve kilometer verderop, waar ze stemmen hoorde, staat sinds ruim honderd jaar de basiliek van Bois-Chenu.

Jeanne stond er alleen voor. Frankrijk werd na 1420 overlopen door de Engelsen. De zwakke troonopvolger Charles VII slaagde er niet eens in zich te laten kronen en liet zich vooral adviseren door zijn geldschieters.
Jeanne ontmoet in 1428 Robert de Baudricourt, vertegenwoordiger van de nog altijd ongekroonde koning, in diens stad Vaucouleurs. De Beaudricourt verklaart haar voor gek en brengt haar terug naar haar ouders. Een half jaar later bezoekt ze hem weer. Na een duivelsuitdrijving, waarbij overduidelijk blijkt dat ze niet bezeten is, brengt hij haar alsnog bij de koning.
Veel is er in Vaucouleurs niet meer te zien van de tijd van Jeanne. Het belangrijkste is nog wel de Porte de France, de stadspoort waardoor ze met haar escorte richting koning vertrok. Ook is er een uitgebreid museum, met enkele belangrijke schilderijen.

Hoewel ze Charles niet kent en hij zonder waardigheidstekenen temidden van vrienden vertoeft, herkent ze hem direct.
Ze weet een legertje mee te krijgen en slaagt er uiteindelijk (in 1429) in Orleans van de Engelsen te bevrijden. Aan die zege dankt ze haar bijnaam de Maagd van Orleans.
In Orleans worden vandaag de dag nog jaarlijks feesten gehouden als herinnering aan de bevrijding. Die beginnen op 29 april met een herdenking en eindigen op 8 mei met een plechtige mis, een militair défilé en een lange processie van notabelen. Tussendoor zijn er allerlei activiteiten, zoals concerten en middeleeuwse markten.

Ze trekt naar Reims en stuit onderweg bij Patay op het Engelse leger, dat kennelijk in een hinderlaag lag. Doordat de Engelsen een hert uit hun linies proberen te verjagen, wordt ze op tijd gewaarschuwd en kan ze de vijand makkelijk verslaan. Begin juli 1429 bereikt ze Reims, waar Charles de zevende eindelijk gekroond wordt. De kathedraal is er nog altijd een bezienswaardigheid.
In 1430 deed Jeanne Lagny-sur-Marne aan. Ze verrichtte er haar enige wonder, dat overigens pas in 1920 als wonder erkend werd. Ze wekte een al drie dagen geleden overleden baby voor even tot leven, zodat het tenminste gedoopt kon worden. In de abdijkerk zou ze ook een zwaard achtergelaten hebben. Dat zou ruim 500 jaar daarvoor toebehoord hebben aan Charles Martel, die er de Moren mee bestreden had. In de tusseliggende tijd was dat zwaard verdwenen, maar Jeanne wist het zwaard na het nodige gebed in 1429 te vinden in Sainte-Catherine-de-Fierbois.
De abdijkerk van Lagny is nog altijd te bezichtigen. Ze staat verscholen achter een achttiende-eeuwse klokkentoren. Het roemruchte zwaard zoekt men er vergeefs. Volgens historici bevindt het zich ofwel ergens in de kelders onder de kerk of is het ingemetseld in een pilaar van de kapel waar ze het wonder met de baby verrichtte.

Jan van Luxemburg, hertog van het Engelsgezinde Bourgogne, neemt Jeanne d'Arc begin 1430 gevangen. Ze wordt afgevoerd naar Rouen. Daar begint een showproces. In de ogen van de Fransen moest de maagd van Orléans, een jong meisje zonder militaire opleiding, alleen al gezien haar succes Goddelijke steun gehad te hebben. Het proces moest en zou uitwijzen dat ze door de duivel geholpen was. Zo werd ze uiteindelijk veroordeeld en levend verbrand op het Plein van de Oude Markt. De toren waar ze in het kader van haar proces gemarteld werd, bestaat nog steeds en is naar haar vernoemd.

Links