Watersport: verken Frankrijk per boot

Het aquaduct ofwel de pont-canal over de Loire bij Briare

In scheepsliften kan een schip in een bak water zijdelings een berg afglijden. Over onder meer de Oise en de Loire werden aquaducten gebouwd, de laatste door niemand minder dan Gustave Eiffel. Ook tegen het boren van tunnels om kanalen doorheen te leiden zagen de Fransen niet op.

In de eenentwintigste eeuw ligt er daarmee voor de toerist een fantastische mogelijkheid om Frankrijk eens op een andere manier te verkennen. Haast moet je niet hebben. Varen gaat toch al niet snel en met al die sluizen schiet het al helemaal niet op. Maar wie op zoek is naar rust, komt op het water helemaal aan zijn trekken.
Populair zijn vooral de kanalen in de Bourgogne en het Canal du Midi. Dat laatste kanaal maakt het mogelijk om vanaf de oceaan via de Garonne naar de Middellandse Zee en terug te varen. De huurboot aan de ene kant in gebruik nemen en aan de andere kant achterlaten mag, maar dat kost wel een toeslag. Ook leuk: de doorsteek van de noordkust van Bretagne naar de zuidkust daarvan. Doorsteken van oost naar west kan ook: over het kanaal Nantes-Brest.

Overal in Frankrijk zijn jachten te huur. De verhuurders hebben hun scheepjes doorgaans zo uitgekozen, dat de tijdelijke schipper geen vaarbewijs nodig heeft. Voor wie met eigen schip komt: vanaf een motorvermogen van 9,9 pk is een internationaal vaarbewijs verplicht. Bezitters van een willekeurig Nederlands vaarbewijs (binnenschippers mogen ook hun Rijnpatent overleggen) kunnen dat aanvragen bij de ANWB. Verplicht is verder een eigendomsbewijs van de boot. Dat kennen we in Nederland niet, maar de ANWB levert in plaats daarvan het Internationaal Certificaat Pleziervaartuigen. Dat wordt in Frankrijk erkend.

(Advertentie) Vaarwijzer Franse Binnenwateren. Beschrijving van 8.000 kilometer Franse kanalen en rivieren in het Nederlands. 193 pagina's, voor € 34,90 te bestellen bij bij Bol.com en Bruna.

Van belang om te weten is verder dat bij de bouw van Franse sluizen standaard afmetingen golden: schepen van 38 meter bij vijf meter tien passen er precies in. Franse vrachtschepen, die om duistere redenen de naam spits dragen, herken je er nog altijd aan; met hun stompe voor- en achterkant zijn ze ontworpen om binnen die maat zo veel mogelijk vracht mee te kunnen nemen.
Moderne Nederlandse en Belgische binnenschepen zie je daardoor zelden in Frankrijk (uitzonderingen: de Moezel en een enkel kanaal in het noorden), maar voor de pleziervaart is elke sluis groot genoeg. Wel iets om rekening mee te houden: de doorvaarthoogte is meestal drie meter vijftig en de maximale diepgang doorgaans (althans in het midden) één meter tachtig.

Dat Frankrijk met zijn duizenden kilometers kust ook een paradijs voor zeevaarders is, mag geen verbazing wekken. Voor wie gewoon wat wil dobberen met een rubber bootje zijn er geen belemmeringen. Wie een motor met zes pk of meer gebruikt, moet een kustvaarbewijs hebben. Ook zaken als verzekering en reddingsmiddelen worden dan al snel verplicht.
Wie aan de kant van de Atlantische Oceaan en de Noordzee het ruime sop kiest, moet rekening houden met sterke getijdestromingen. Op de Middellandse Zee is daarvan bijna geen sprake.

Links